Liefde 3.0

…meer diepgang, meer intimiteit, meer passie, meer jij…

Het drama hoort erbij – I

Je weet het en toch gaat het je weer overkomen. Je weet wat je eigenlijk zou moeten doen maar je doet het niet. Je doet het niet omdat je in de kern vergeten bent wat je bent. Als je je nu in het moment zou kunnen herinneren dat je Liefde bent, zou je doen wat je moet doen.

Voorbeeld?

Ok.

Je vriendin/vrouw/partner heeft net vandaag een rothumeur. Nu heeft ze wel eens vaker van die stemmingswisselingen maar voor jouw gevoel spant deze toch echt de kroon. En je weet uit ervaring dat het enige wat je hoeft te doen, is haar te omarmen in volle Liefde.

…het duurt even voordat je in de toorn van je vrouw de schoonheid gaat herkennen…

Het is zo simpel en toch is er iets in je wat je nu tegen houdt. Misschien dat je zelf een rotdag hebt gehad op het werk en dat het enige wat je nu wilt alleen maar rust is. Rust, rust, rust en voor de rest geen gezeik aan je kop. Of misschien vind je het om wat voor reden dan ook onrechtvaardig dat jij die bui nu over je heen krijgt.

Of misschien ben je simpelweg gewoon bang, bang voor al die kwaaie energie die voor je staat. Bang dat je overweldigd zult worden, bang dat je niet in liefde zult kunnen blijven en zelf ook geïrriteerd, gefrustreerd en kwaad zult worden. Of gewoon bang want een toornige vrouw is niet jouw idee van een prettig samenzijn.

En de kans is groot dat je gelijk hebt en met dit soort gedachtes ook zeker gelijk zult krijgen.

Ja, je hebt een rotdag gehad, je bent zeker toe aan rust om de batterij weer op te kunnen laden. En misschien is het allemaal ook onrechtvaardig. En die angst, ja, die herkennen we. Het duurt even voordat je in de toorn van je vrouw de schoonheid gaat herkennen. Net zo als onweer, regen, hagel en storm hun eigen schoonheid hebben.

Maar niks van dit alles gaat je nu helpen. Want je voelt je weerzin toenemen om hier nu mee te moeten dealen. En je hoort nog één keer dat zachter wordende stemmetje dat je vertelt haar nu te omarmen, haar vast te pakken en rond te zwieren, alles om haar weer terug op aarde te krijgen, alles om de storm te doen luwen.

…klop het zand van je af, sta op en pak haar dan…

In plaats daarvan luister je naar al haar kwade woorden en ga je het letterlijk nemen. Je gaat je gekwetst voelen door wat ze allemaal in haar kwaadheid zegt en je verliest jezelf in het drama. “Wat zou Liefde doen” kan de pot op. En dus voor je het weet sta je, net zoals zij dat doet, te schreeuwen en te tieren.

Of jullie voelen je te goed voor “ordinair schreeuwen” en dus geef je elkaar de stilte-behandeling. Die behandeling waarbij je je hart volledig afsluit voor elkaar en elkaar zogenaamd zo volledig mogelijk negeert. En alleen het hoogst nodige zegt. Onvermijdelijke beleefdheden waar de kilte vanaf druipt.

En dit duurt dan een uur, een dag, een week. En het leed is allang geleden maar koppigheid en trots voorkomen dat je ook maar een stap dichterbij doet. Zij eerst, want zij is tenslotte toch begonnen met die onzin, toch?

Ja, dit drama hoort erbij.

Het is onvermijdelijk dat je onderuit zult gaan. Er zullen nog zat van dit soort momenten komen. En gaan. Maar de weg eruit is om dit te beseffen. Dit besef en je humor. Je ontwapenende humor en zelfspot.

Dus lach om jezelf wanneer je onderuit bent gegaan. Omarm de Nar in jezelf, hij die de draak steekt met je serieusheid, met je koppigheid en je trots. En lach mee met de Nar, vol en uitbundig. Lach om het drama, klop het zand van je af, sta op en pak haar dan in je armen. Zoen dwars door haar afwijzing heen en ontdooi haar hart.

En doe dit met alle warmte en vaardigheid die je hebt. Niet voor jou maar voor haar. Je kunt niet anders dan het beste geven van jezelf. Dat is wat Liefde zou doen. Dat is wie je bent. De Koning en de liefdevolle Nar ineen.

Photo By: Julie Elliott-Abshire

Leave A Comment

Your email address will not be published.